Από την εφημερίδα “Η καθημερινή” 26/08

Προ του 1999 ο πρόεδρος της Altec, κ. Αθ. Αθανασούλης, ήταν ο «μάγος» της πληροφορικής στην Ελλάδα. Οποιαδήποτε εταιρεία «έπιανε» στα χέρια του, με τρόπο μαγικό «απογειωνόταν» μέσω της Σοφοκλέους. Η Altec, η Microland, η Sysware, η Unisoft, ήταν εταιρείες του ομίλου οι οποίες εισήλθαν στο Χρηματιστήριο Αθηνών την περίοδο 1996 -1998 και μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1999 είχαν κεφαλαιοποίηση περισσότερο από 1 τρισ. δρχ. –πάνω από 3 δισ. ευρώ– ή περίπου το 50% της Alpha Bank. Ηταν η εποχή που η πληροφορική πήγαινε με όλα και επενδυτές σ’ αυτήν ήταν τράπεζες, εκδοτικοί οργανισμοί, ναυτιλιακές επιχειρήσεις και κάθε καρυδιάς… επενδυτής.

Ελεύθερη Τηλεόραση

Μετά την τεράστια επιτυχία των τεσσάρων IPO, οποιαδήποτε επιχειρηματική κίνηση του κ. Αθανασούλη παρακολουθούνταν και καταγράφονταν από τον Τύπο και τους επενδυτές, ως κινήσεις που θα δημιουργούσαν νέες αξίες. Και την περίοδο εκείνη ο πρόεδρος της Altec αισθανόταν (και ήταν…) πανίσχυρος. Στο υπερπολυτελές εξοχικό του, που βρίσκεται στο Ναύπλιο, κάθε Σαββατοκύριακο φιλοξενούνταν τουλάχιστον 2-3 υπουργοί της τότε κυβέρνησης. Επίσης, οι εκδηλώσεις της Altec έσφυζαν από κυβερνητικούς παράγοντες, προκαλώντας την «ζηλοφθονία» των ανταγωνιστών του.

Οι κακές γλώσσες λέγανε τότε ότι ο κ. Αθανασούλης εζήλωσε τη δόξα Κόκκαλη και ότι στόχος του ήταν να πάρει τη θέση του. Αυτός και η ομάδα του άρχισε να απομακρύνεται από την αγορά της πληροφορικής, η οποία τον «μεγάλωσε» και να στρέφεται αλλού. Τον Μάρτιο 2000, με την φήμη του «μάγου», απέκτησε το 50% του Alter, καθιστώντας εαυτόν συνεταίρο του κ. Γ. Κουρή. Η εταιρεία, η Ελεύθερη Τηλεόραση, μπήκε στο Χρηματιστήριο λίγο πριν τις εκλογές του ίδιου έτους, αλλά με λιγότερη επιτυχία απ’ ό,τι οι άλλες εταιρείες του ομίλου. Η «χρηματιστηριακή φούσκα» είχε αρχίσει να χάνει αέρα και μάλιστα κάνοντας… θόρυβο. Το κανάλι «έκαιγε» χρήματα –οι ζημίες εκτιμήθηκαν σε 500 εκατ. δρχ. το μήνα– χωρίς να υπάρχουν πλέον διαθέσιμα κεφάλαια.

Οι δύο συνεταίροι, Θ. Αθανασούλης και Γ. Κουρής, δεν άργησαν να βρεθούν σε αντίπαλα χαρακώματα. Στις αρχές του 2003 η Altec αξίωσε την απομάκρυνση του κ. Κουρή από τη διοίκηση της εταιρείας, κατηγορώντας τον για εκβιασμό. Ο τελευταίος απάντησε με αγωγές και μηνύσεις, ενώ παράλληλα η εφημερίδα του, «Αυριανή», σε καθημερινή βάση στο πρωτοσέλιδό της παρουσίαζε τον κ. Αθανασούλη ως «Λαμόγιο Νο 1» και τον βασικό του συνεταίρο στην Altec, κ. Γ. Βαλσαμίδη, ως «Λαμόγιο Νο 2».

Ο τελευταίος, που εξαρχής είχε εναντιωθεί στα μεγαλεπίβολα σχέδια μιντιοκρατίας του κ. Αθανασούλη, τελικά παραιτήθηκε από τη διοίκηση του ομίλου Altec, πουλώντας το σύνολο της συμμετοχής του στον πρώτο. Εκτοτε, ο συνιδρυτής της Altec ιδιωτεύει.

Τα δύσκολα για τον κ. Αθανασούλη δεν είχαν περάσει. Την ίδια χρονιά το ΣΔΟΕ εγκαλεί την Altec για «εικονικά τιμολόγια» σε εταιρείες της Ολλανδίας. Κάποιοι κάνουν λόγο για πρόστιμα ύψους 15 εκατ. ευρώ, που, αν επιβληθούν, μπορεί να σημάνουν και το τέλος της επιχείρησης, δεδομένου ότι από 3 δισ. ευρώ, η εταιρεία πλέον δεν ξεπερνά σε αξία τα 100 εκατ. ευρώ. Η διαπραγμάτευση της μετοχής της Altec (η οποία περιλαμβάνει τους τίτλους όλων των θυγατρικών που έχει ήδη απορροφήσει η μητρική) αναστέλλεται επ’ αόριστον. Την ίδια περίοδο παραιτείται ο υφυπουργός κ. Ε. Μαλέσιος, ο οποίος διέμενε σε διαμέρισμα του κ. Αθανασούλη.

«Ο πόλεμος των εκσυγχρονιστών του ΠΑΣΟΚ είναι μεγάλος» παρατηρούσαν στελέχη της αγοράς, ανακαλώντας ότι λίγο πριν τις εκλογές του 2000 (όπου το ΠΑΣΟΚ κέρδισε οριακά τη Ν.Δ.), ως υπερκομματικός επιχειρηματίας πλέον ο κ. Αθανασούλης εθεωρείτο ότι είχε κάνει μεγάλα ανοίγματα προς τη Ν.Δ. Τα ίδια στελέχη χαρακτήριζαν τους εκσυγχρονιστές του ΠΑΣΟΚ ιδιαίτερα εκδικητικούς στην «αγνωμοσύνη» ενός στελέχους που είχε στηριχθεί από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ κατά τη δεκαετία του ’90.

Τελικά, η Altec κατάφερε να επιζήσει από τα δεινά του 2003. Λίγο πριν τις εκλογές του 2004 το ΣΔΟΕ κλείνει την υπόθεση του Altec, επιβάλλοντας πρόστιμο ύψους 1,4 εκατ. ευρώ, ενώ το φιλί της ζωής έδωσαν τελικά οι τράπεζες τον Ιούνιο του 2005, εγκρίνοντας την αναχρηματοδότηση του τραπεζικού δανεισμού της επιχείρησης, ύψους 90 εκατ. ευρώ. Ωστόσο, η νέα Altec όχι μόνο δεν είχε γίνει Intracom, αλλά αντίθετα πάλευε μεταξύ μικρής και μεγάλης κεφαλαιοποίησης στη Σοφοκλέους.

Μάχη μέχρις εσχάτων

Ο κ. Αθανασούλης, παρόλο που θα μπορούσε να το βάλει κάτω και να κλείσει την εταιρεία –το έχουν πράξει πολλοί τόσο στην πληροφορική όσο και σε άλλους κλάδους– προτίμησε να παλέψει. Ο ίδιος, σε αντίθεση με το παρελθόν, παρέμεινε στο πόστο του προέδρου και διευθύνοντος συμβούλου, και επιχείρησε, αθόρυβα και συστηματικά, να βγάλει την εταιρεία από τα «κάρβουνα». Μέχρι στιγμής τα κατάφερνε σχετικά ικανοποιητικά, αλλά οι τηλεπικοινωνιακές δραστηριότητες που είχε αναπτύξει ο όμιλος με την ACN (νυν Altec Telecoms) έχουν αρχίσει να γίνονται «ευρω-βόρες» για την παραμονή της στη συγκεκριμένη αγορά. Και σε μια περίοδο που πιέζονται οι εταιρείες κινητής τηλεφωνίας με εκατομμύρια πελάτες η καθεμία, είναι απίθανο να μην πιέζονται οι εταιρείες που το πελατολόγιό τους δεν ξεπερνά τις δεκάδες χιλιάδες.