Από την εφημερίδα: “Καθημερινή” – 11/05/2008
Tου Νiκου Χριστοδουλακη
Ο ΟΤΕ αποτελεί μαζί με τη ΔΕΗ ένα από τα μεγαλύτερα και πλέον στρατηγικά περιουσιακά στοιχεία της χώρας. Με περιπετειώδεις διαδρομές, κατάφερε την τελευταία δεκαετία να αποκτήσει σύγχρονη τεχνολογία, να αυξήσει τον ανταγωνισμό στο δυοπώλιο της κινητής τηλεφωνίας και να οργανώσει μία δυναμική παρουσία στις βαλκανικές χώρες. Το επόμενο βήμα ανάπτυξής του θα έπρεπε να ήταν μία διεθνής συμμαχία που θα διασφάλιζε τη διαρκή τεχνολογική αναβάθμιση και θα εδραίωνε την πρωταγωνιστική του θέση στη ΝΑ Ευρώπη.
Μία τέτοια συμμαχία απαιτούσε αμοιβαία ανταλλαγή μετοχών, οριοθέτηση και καταμερισμό της παρουσίας των εταίρων στις περιφερειακές αγορές της Ευρώπης και από κοινού ανάληψη τεχνολογικών πρωτοβουλιών. Ο στρατηγικός εταίρος θα οδηγούσε έτσι σε μία ουσιαστική απελευθέρωση από τον εγχώριο κρατισμό και τις διεθνείς εξαρτήσεις προμηθειών. Αντί γι’ αυτό όμως παρακολουθούμε τα τελευταία δύο χρόνια μία σειρά αλλοπρόσαλλων κινήσεων. Πρώτα, ο ίδιος ο ΟΤΕ κρατικοποιεί μία ιδιωτική εμπορική εταιρεία (ΓΕΡΜΑΝΟΣ Α.Ε.) με τη δικαιολογία ότι θέλει να κάνει την COSMOTE καθετοποιημένη σε όλο το φάσμα παροχής και πωλήσεων κινητής τηλεφωνίας. Κατόπιν αλλάζει γνώμη και ενσωματώνει την COSMOTE στον Οργανισμό για να κάνει τον ΟΤΕ στρατηγικά αυτόνομο και ισχυρό διεθνή παίκτη στις τηλεπικοινωνίες.
Και έπειτα από όλα αυτά επιλέγει να ενσωματωθεί πλήρως σε ένα άλλο κρατικό τηλεπικοινωνιακό οργανισμό, (διότι δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η Deutsche Telekom είναι αυτό που η κυβέρνηση μάς λέει ότι δεν πρέπει να είναι ο ΟΤΕ). Το κάνει μάλιστα όχι με απευθείας διαπραγμάτευση των δύο Οργανισμών, ούτε με διακρατική συμφωνία Ελλάδας-Γερμανίας ούτε με ανοιχτή δημόσια προσφορά, αλλά με την εξαιρετικά επικερδή μεσολάβηση ιδιωτικού επενδυτικού οίκου.
Το αποτέλεσμα θα είναι μία ετεροβαρής εξαγορά, με την οποία ο ΟΤΕ θα παραχωρήσει αυτοστιγμεί όσα οικοδόμησε επί μία δεκαετία στην περιοχή των Βαλκανίων και θα μετατραπεί σε περιφερειακό παράρτημα που θα κλυδωνίζεται σε κάθε επανασχεδιασμό της γερμανικής κρατικής εταιρείας. Εστω και την τελευταία στιγμή, η κυβέρνηση οφείλει να διασφαλίσει όχι μόνο το βέτο της εθνικής τιμολογιακής πολιτικής και της καθολικής παροχής υπηρεσιών στην ελληνική επικράτεια, αλλά και τη στρατηγική ελληνική επιρροή στις τηλεπικοινωνίες των Βαλκανίων, που ίσως αξίζει κάτι περισσότερο από τους ισολογισμούς της εταιρείας.
* O κ. Χριστοδουλάκης είναι πρώην υπουργός Εθνικής Οικονομίας
