Από την εφημερίδα: “Ημερησία” – 08/05/2008
Τη στιγμή που σε παγκόσμιο επίπεδο αλλά και στη χώρα μας συζητείται η χρήση της πυρηνικής ενέργειας από πυρηνικούς σταθμούς νέας γενιάς με το επιχείρημα της εξασφάλισης μιας ασφαλούς και βιώσιμης πηγής ενέργειας, τα δεδομένα δείχνουν ότι το μέλλον τους παραμένει αβέβαιο. Τα πρακτικά προβλήματα που προκύπτουν από τους πυρηνικούς αντιδραστήρες τρίτης γενιάς που βρίσκονται υπό κατασκευή, αλλά και αυτών της τέταρτης γενιάς που δεν προβλέπεται να λειτουργήσουν νωρίτερα από το 2030, μπορεί να αποδειχθούν αξεπέραστα.
Το μεγαλύτερο πρόβλημα που προκύπτει από την παραγωγή πυρηνικής ενέργειας είναι οι ανάγκες σε καύσιμα, δηλαδή σε ουράνιο από τη διάσπαση του οποίου το μεγαλύτερο μέρος καταλήγει ως απόβλητα.
Αυτό, επομένως, απαιτεί έναν σταθερό και αυξανόμενο ανεφοδιασμό φυσικού ουράνιου προκειμένου να ικανοποιηθούν οι αυξανόμενες απαιτήσεις για ηλεκτρική ενέργεια, γεγονός που θα εντείνει το πρόβλημα των απέραντων συσσωρεύσεων των ραδιενεργών αποβλήτων.
Τιμή αγοράς
Ακόμη και η Διεθνής Υπηρεσία Ατομικής Ενέργειας και ο αισιόδοξος Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης υπολογίζουν τα συνολικά παγκόσμια αποθέματα ουράνιου σε 4,7 εκατ. τόνους, και υπολογίζουν την τιμή αγοράς του τουλάχιστον στα 130 δολ. το κιλό.
Στην πραγματικότητα, οι τιμές του ουρανίου αυτήν την περίοδο είναι σχεδόν δύο φορές υψηλότερες, καθώς η αρχική παραγωγή του ουρανίου βρίσκεται σε πτώση. Αλλά ακόμα κι αν οι αριθμοί ήταν κατά προσέγγιση σωστοί και όχι σημαντικά διογκωμένοι, το σύνολο των γνωστών πόρων ουρανίου αναμένεται να έχει εξαντληθεί μέχρι το 2030.
Εάν οι τελευταίας γενιάς πυρηνικοί αντιδραστήρες μπουν στην παραγωγή μέχρι τότε, γεγονός που αποτελεί στρατηγικό στόχο για τουλάχιστον δέκα χώρες, θα απαιτηθούν περαιτέρω 10 εκατομμύρια τόνοι ουρανίου, αριθμός διπλάσιος των υπαρχόντων πόρων, ποσότητα που θα μπορούσε να προέλθει μόνο από «θεωρητικούς και άγνωστους πόρους».
Απάντηση
Από την πλευρά της, η βιομηχανία πυρηνικής ενέργειας απαντά σε αυτό το αδιέξοδο κάνοντας αναφορά στην ύπαρξη του ουρανίου στη γήινη επιφάνεια και στο θαλασσινό νερό.
Αλλά η τεράστια ενέργεια που απαιτείται για να το εξαγάγει από αυτές τις πηγές χαμηλής συγκέντρωσης θα υπερέβαινε την ενεργειακή παραγωγή των παρεχόμενων καυσίμων.
Αυτές οι πιέσεις γίνονται αισθητές ήδη. Οι ΗΠΑ παίρνουν τη μισή ποσότητα των πυρηνικών καυσίμων που χρειάζονται από το ιδιαίτερα εμπλουτισμένο ουράνιο των πρώην πυρηνικών όπλων από τη Ρωσία.
Και η ίδια η Ρωσία, με την ανεπαρκή αρχική παραγωγή, θα αναγκαστεί να στηριχθεί στο υλικό των πρώην όπλων της για να τροφοδοτήσει την προγραμματισμένη επέκταση των πυρηνικών σταθμών της.
Εν τω μεταξύ, σε ό,τι αφορά το μέλλον της πυρηνικής ενέργειας, πρέπει να υπολογιστεί ότι η Ιαπωνία έχει κλείσει επτά σταθμούς πυρηνικής ενέργειας που έχουν κατασκευαστεί πάνω σε τεκτονικό ρήγμα.
Από την άλλη, η αποπεράτωση του αντιδραστήρα νέας γενιάς Olkiluoto στη Φιλανδία έχει καθυστερήσει κατά δύο χρόνια, το κόστος του έχει αυξηθεί από τα 4,7 δισ. δολ. στα 6,9 και η Αρχή Πυρηνικής Ασφάλειας έχει εντοπίσει περισσότερα από 1.000 ελαττώματα και τεχνικά προβλήματα.
Αποστάσεις Φώλια, αντίθεση Αλαβάνου
Αποστάσεις για το θέμα της χρήσης πυρηνικής ενέργειας, πήρε χθες ο υπουργός Ανάπτυξης Χρ. Φώλιας μιλώντας στο συνέδριο για το περιβάλλον:
«Η πυρηνική ενέργεια δεν συμπεριλαμβάνεται σήμερα στον ενεργειακό μας σχεδιασμό» τόνισε ενώ ζήτησε να υπάρξει διάλογος και προβληματισμός.
Τόνισε δε ότι η Ελλάδα παρακολουθεί στενά τα σχέδια για δημιουργία πυρηνικών εργοστασίων στα σύνορα της χώρας και απαιτεί την απόλυτη εφαρμογή των κανόνων ασφαλείας.
Την αντίθεσή του στις σκέψεις για τη χρήση πυρηνικής ενέργειας από τη χώρα μας εξέφρασε ο πρόεδρος του ΤΕΕ Γιάννης Αλαβάνος.
«Η πυρηνική ενέργεια ούτε ασφαλής, ούτε φιλική προς το περιβάλλον, ούτε φθηνή για την Ελλάδα λύση είναι.
Δεν μπορεί, τώρα, να συμβάλει στον περιορισμό της εξάρτησης από το πετρέλαιο, που ακριβαίνει διαρκώς ή από τη εξαιρετικά ρυπογόνο χρήση του λιθάνθρακα. Κάθε άλλο. Με τα σημερινά δεδομένα η εξάρτηση είναι πολύ μεγαλύτερη, ως προς την τεχνολογία, το καύσιμο, τα πυρηνικά κατάλοιπα, το κόστος ιδιαίτερα μεγάλο (που θα γίνει ακόμη μεγαλύτερο όταν «δεθείς στο άρμα» των πυρηνικών) και αναμφισβήτητα μια «λύση» εξαιρετικά ανασφαλής για μια χώρα, όπως η Ελλάδα, με τα προβλήματα σεισμικότητας που αντιμετωπίζει».
Ερώτηση για το ίδιο ζήτημα απηύθυνε προς τον Γ. Σουφλιά και προς τον Χρ. Φώλια ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Μ. Χρυσοχοϊδης.
Ο βουλευτής ζητά να μάθει: Πώς αντιλαμβάνονται οι αρμόδιες υπηρεσίες τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις από την εγκατάσταση και λειτουργία σταθμού πυρηνικής ενέργειας; Και ποιες είναι οι πραγματικές προθέσεις της κυβέρνησης σχετικά με την ένταξη της παραγωγής πυρηνικής ενέργειας στον μακροχρόνιο ενεργειακό σχεδιασμό της χώρας;
