Οι ερευνητές μελετούν το ενδεχόμενο να αποθηκεύουμε τα δεδομένα μας σε κρυστάλλους μνήμης και όχι σε δίσκους.
Οι λιθουανικής καταγωγής ερευνητές του Κέντρου Οπτικοηλεκτρονικών Ερευνών του πανεπιστημίου του Σαουθάμπτον, με επικεφαλής τον καθηγητή Πίτερ Καζάνσκι και τον Μαρτίνας Μπερέσνα, χρησιμοποίησαν ακτίνες λέιζερ για να μεταβάλλουν τις ιδιότητες του καθαρού γυαλιού, ώστε να καταστεί δυνατή η αποθήκευση δεδομένων σε αυτό.
Οι επιστήμονες αισιοδοξούν ότι, με τη σταδιακή βελτίωση της τεχνικής, σύντομα οι καινοτομικοί κρύσταλλοι θα μπορούν να αποθηκεύουν πολύ περισσότερα δεδομένα από τους συμβατικούς σκληρούς δίσκους, ενώ το νέο υλικό θα είναι, παράλληλα, λιγότερο ευάλωτο σε υπερθέρμανση, υγρασία και βλάβες. Προς το παρόν, οι κρύσταλλοι μπορούν να αποθηκεύσουν έως 50 GΒ δεδομένων πάνω σε μια γυάλινη επιφάνεια με έκταση όσο σχεδόν η οθόνη ενός κινητού τηλεφώνου.
Ο χρήστης μπορεί να γράψει και να σβήσει δεδομένα πολλές φορές πάνω στους γυάλινους κρυστάλλους. Οι κρύσταλλοι μνήμης αντέχουν σε θερμοκρασίες σχεδόν μέχρι 1.000 βαθμούς Κελσίου, δεν επηρεάζονται από το νερό και μπορούν να αντέξουν χιλιάδες χρόνια χωρίς τα αποθηκευμένα δεδομένα τους να διαβρωθούν.
