Μέσω της Κομισιόν η ΕΕΤΤ θα μπορεί να επιβάλλει το σπάσιμο του ΟΤΕ σε δύο κομμάτια (υποδομή και δίκτυο).
Σύμφωνα με αποκλειστικές ειδήσεις του Βήµατος της Κυριακής (ρεπορτάζ Αχ. Χεκίμογλου), το «σπάσιµο» του ΟΤΕ σε υποδοµή (δίκτυο) και λειτουργία (εκµετάλλευση) µπορεί να επιβάλει η Εθνική Επιτροπή Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδροµείων (ΕΕΤΤ), σύµφωνα µε το πολυνοµοσχέδιο-«σκούπα» για τις τηλεπικοινωνίες του υπουργείου Υποδοµών που έχει καταρτιστεί.
Το πολυσέλιδο σχέδιο νόµου, το οποίο ενσωµατώνει πλήθος ρυθµίσεων για την τηλεπικοινωνιακή αγορά, µετατρέπει την ΕΕΤΤ σε «υπερ-επιτροπή» ανταγωνισµού που θα µπορεί να επιβάλλει µεταξύ άλλων τον λειτουργικό διαχωρισµό των επιχειρήσεων µε δεσπόζουσα θέση στην αγορά.
Πρώτο – και µοναδικό προς στιγµήν – υποψήφιο «θύµα» αυτής της ρύθµισης είναι ο ΟΤΕ, καθώς διαθέτει στην αγορά της σταθερής τηλεφωνίας και του ∆ιαδικτύου πλήρη υπεροχή έναντι του ανταγωνισµού, καθώς κουβαλά ως «προίκα» από την εποχή του κρατικού µονοπωλίου το δίκτυο σταθερών τηλεπικοινωνιακών υποδοµών της χώρας, το οποίο «δανείζονται» και οι εναλλακτικοί πάροχοι προκειµένου να επιχειρήσουν εµπορικά.
Ο λειτουργικός διαχωρισμός
Οταν η ΕΕΤΤ καταλήξει στο συµπέρασµα ότι µια σειρά ρυθµιστικές υποχρεώσεις «απέτυχαν να εξασφαλίσουν αποτελεσµατικό ανταγωνισµό και υφίστανται σηµαντικά προβλήµατα ανταγωνισµού ή και αποτυχίες της αγοράς όσον αφορά τη χονδρική παροχή προϊόντων πρόσβασης, µπορεί, ως εξαιρετικό µέτρο, να επιβάλει την υποχρέωση σε καθετοποιηµένες επιχειρήσεις να µεταφέρουν τις δραστηριότητες χονδρικής παροχής προϊόντων πρόσβασης σε επιχειρησιακή µονάδα που λειτουργεί ανεξάρτητα». «Η εν λόγω επιχειρησιακή µονάδα προµηθεύει προϊόντα και υπηρεσίες πρόσβασης σε όλες τις επιχειρήσεις, συµπεριλαµβανοµένων άλλων επιχειρησιακών µονάδων της µητρικής εταιρείας, στα ίδια χρονικά περιθώρια, µε τους ίδιους όρους και προϋποθέσεις, συµπεριλαµβανοµένου του επιπέδου τιµής και υπηρεσίας, και µέσω των ίδιων συστηµάτων και διαδικασιών» αναφέρεται στο επίµαχο άρθρο 53 του νοµοσχεδίου.
Οταν η ΕΕΤΤ πρόκειται να επιβάλει την υποχρέωση λειτουργικού διαχωρισµού υποβάλλει αίτηση στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή η οποία περιλαµβάνει τη σχετική τεκµηρίωση, από την οποία προκύπτει ότι «οι προοπτικές για αποτελεσµατικό και βιώσιµο ανταγωνισµό υποδοµών εντός ευλόγου χρονικού διαστήµατος είναι ελάχιστες ή ανύπαρκτες», καθώς και την ανάλυση των εκτιµωµένων επιπτώσεων στην επιχείρηση, στον κλάδο, στους εργαζοµένους και στους καταναλωτές και την ανάλυση των λόγων για τους οποίους λαµβάνεται η εν λόγω απόφαση. Μάλιστα το σχέδιο µέτρου θα περιλαµβάνει µεταξύ άλλων τον προσδιορισµό των στοιχείων ενεργητικού της ανεξάρτητης επιχειρηµατικής µονάδας, καθώς και τα προϊόντα ή υπηρεσίες που θα προµηθεύει, τις αναγκαίες οργανωτικές ρυθµίσεις για τη διασφάλιση της ανεξαρτησίας του προσωπικού που θα απασχολείται εκεί, τους κανόνες λειτουργίας και πρόγραµµα παρακολούθησης, το οποίο θα περιλαµβάνει τη δηµοσίευση ετήσιας έκθεσης.
Το σχέδιο νόµου προβλέπει επίσης τον εθελούσιο διαχωρισµό επιχειρήσεων µε σηµαντική ισχύ στην αγορά, οι οποίες «προτίθενται να µεταβιβάσουν στοιχεία του τοπικού τους δικτύου πρόσβασης ή σηµαντικό µέρος αυτού σε διακριτή νοµική οντότητα υπό διαφορετική ιδιοκτησία ή να ιδρύσουν ανεξάρτητη επιχειρηµατική µονάδα προκειµένου να παρέχουν σε επιχειρήσεις λιανικής, συµπεριλαµβανοµένης και της δικής τους λιανικής µονάδας, ισοδύναµα προϊόντα πρόσβασης».
Το άρθρο 41 του νοµοσχεδίου ορίζει πως «µια επιχείρηση θεωρείται ότι κατέχει σηµαντική ισχύ σε µια αγορά εφόσον ατοµικά ή σε συνεργασία µε άλλες επιχειρήσεις βρίσκεται σε θέση ισοδύναµη προς δεσπόζουσα, δηλαδή βρίσκεται σε θέση οικονοµικής ισχύος που της επιτρέπει να συµπεριφέρεται, σε σηµαντικό βαθµό, ανεξάρτητα από τους ανταγωνιστές, τους πελάτες και τους καταναλωτές». «Αν µια επιχείρηση έχει σηµαντική ισχύ σε µια συγκεκριµένη αγορά (πρώτη αγορά), είναι δυνατόν να οριστεί ως έχουσα σηµαντική ισχύ και σε µια στενά συνδεδεµένη µε αυτήν αγορά (δεύτερη αγορά) αν οι δεσµοί µεταξύ των δύο αγορών είναι τέτοιοι ώστε να είναι δυνατή η εκµετάλλευση της ισχύος στην πρώτη αγορά στο πλαίσιο της δεύτερης αγοράς, µε αποτέλεσµα την ενδυνάµωση της θέσης ισχύος της επιχείρησης. Κατά συνέπεια, είναι δυνατόν να ληφθούν… επανορθωτικά µέτρα µε στόχο την αποτροπή της εκµετάλλευσης αυτής» σηµειώνεται.
«Οι κάθετα ολοκληρωµένοι όµιλοι δηµοσίων επιχειρήσεων, στους οποίους εντάσσονται επιχειρήσεις που παρέχουν δίκτυα ηλεκτρονικών επικοινωνιών, δεν επιτρέπεται να κάνουν διακρίσεις υπέρ των δικών τους δραστηριοτήτων εφόσον κατέχουν δεσπόζουσα θέση στη σχετική αγορά» αναφέρεται στο ίδιο άρθρο.
Θέσπιση καθολικής υπηρεσίας
Το νοµοσχέδιο προβλέπει τη θέσπιση της καθολικής υπηρεσίας, δηλαδή την κατ’ ελάχιστον εγγυηµένη παροχή τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών και την κάλυψη για ολόκληρη τη χώρα. Οι επιχειρήσεις που θα παρέχουν καθολική υπηρεσία θα καθορίζονται µε απόφαση της ΕΕΤΤ, ενώ όροι, προϋποθέσεις κτλ. θα τεθούν µε απόφαση του υπουργού Υποδοµών. Η καθολική υπηρεσία «µεταφράζεται» σε παροχή πρόσβασης σε σταθερές θέσεις, παροχή τηλεφωνικών υπηρεσιών, υπηρεσίες τηλεφωνητή και πληροφοριών καταλόγου, κοινόχρηστα τηλέφωνα και σηµεία πρόσβασής τους, ειδικά µέτρα για χρήστες µε αναπηρία και εξασφάλιση προσιτών τιµολογίων.
Ο τρόπος χρηµατοδότησης της καθολικής υπηρεσίας θα καθοριστεί µε κοινή απόφαση των υπουργών Υποδοµών και Οικονοµικών. Επίσης το νοµοσχέδιο φέρνει δρακόντειους κανονισµούς στα δικαιώµατα των καταναλωτών και στις υποχρεώσεις των εταιρειών ενισχύοντας την ΕΕΤΤ σε θέµατα ποιότητας και διαθεσιµότητας παρεχοµένων υπηρεσιών και διευκόλυνσης αλλαγής παρόχου. Επίσης, εισάγει κοινοτικές οδηγίες, ρυθµίζει θέµατα συχνοτήτων και ραδιοσυχνοτήτων, καθορίζει προϋποθέσεις συνεγκατάστασης των δικτύων, εγκατάστασης κεραιών, φέρνει την έννοια της γενικής αδείας για τις τηλεπικοινωνιακές επιχειρήσεις, ενώ παρέχει τη δυνατότητα στην ΕΕΤΤ να επιλύσει διαφορές µεταξύ επιχειρήσεων, να ασκεί διαιτησία, να ελέγχει την ακεραιότητα των δικτύων και να πιστοποιεί τον εξοπλισµό τους.
