Από την εφημερίδα “Πρώτο Θέμα” 13/7/2008
Του Μιχάλη Δημητρακόπουλου
Από τότε που άρχισα να αντιλαμβάνομαι τον κόσμο τα πολιτικά κόμματα στη χώρα μας είχαν -πάντοτε- μια σχέση μίσους και αγάπης με τον θεσμό της Δικαιοσύνης και, για να ακριβολογούμε, με τις εκάστοτε αποφάσεις των δικαστικών λειτουργών.
Διαχρονικά, από το λυκαυγές του ανθρώπινου πολιτισμού, οι πάντες διακηρύσσουν την πίστη τους στην ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης. Ιστορικά υπήρξαν δικαστικές κρίσεις που αποτέλεσαν
ορόσημο δικαστικής ανεξαρτησίας, στον αντίποδα όμως συναντώνται και πολλές αποφάσεις που υπηρετούν προφανείς πολιτικές σκοπιμότητες. Ας έρθουμε στις μέρες μας. Η Δικαιοσύνη λειτουργεί πολιτικά αμερόληπτα ή αλληθωρίζει πότε προς τη Ν.Δ. και πότε προς το ΠΑΣΟΚ;
Όταν απευθύνομαι στους συμπολίτες μου θέλω να είμαι απόλυτα ειλικρινής, με οποιοδήποτε κόστος. Η εμπεριστατωμένη αιτιολογία και η τεκμηρίωση της συγκεκριμένης δικαστικής κρίσης αποδεικνύουν το ανεξάρτητο φρόνημα. Ο εκάστοτε δικαστικός λειτουργός με τις πράξεις του μετουσιώνει σε πραγματικότητα ή όχι την ευγενέστερη ανθρώπινη ιδέα, τη Δικαιοσύνη. Οι διακηρύξεις περί ανεξάρτητης Δικαιοσύνης γενικά, αόριστα και αφηρημένα δεν μου λένε τίποτα. Αφορμή γι’ αυτό το άρθρο αποτέλεσε η από 9 Ιουλίου ’08 ερώτηση 16 βουλευτών του ΠΑΣΟΚ σε βάρος της εισαγγελέως κυρίας Ράικου. Επειδή πιστεύω ότι το μόνο απόρρητο που δικαιούμαι να έχω από τους αναγνώστες είναι αυτό της ιδιωτικής μου ζωής, θέλω να γνωρίζουν ότι είμαι ψηφοφόρος του ΠΑΣΟΚ, έχω αγωνιστεί γι’ αυτό το λαϊκό κίνημα στις ξεχασμένες περιοχές της Κοκκινιάς, της Δραπετσώνας, του Περάματος στη σκιά του σπουδαίου πολιτικού άνδρα Παναγιώτη Κρητικού, αντιπροέδρου της Βουλής, χωρίς κανένα οικονομικό αντάλλαγμα.
Κανένας -συνεπώς- δεν μπορεί να με κατηγορήσει για τις σκέψεις που θα ακολουθήσουν ότι εξυπηρετώ φιλοκυβερνητικές σκοπιμότητες. Ειλικρινά, ένιωσα πολύ άσχημα όταν διάβασα το περιεχόμενο της ερώτησης των 16 βουλευτών του ΠΑΣΟΚ, γιατί γνωρίζω το ήθος τους, την πολιτική τους καλλιέργεια, την επιστημονική τους συγκρότηση και γιατί αυτοί αποτελούν την ανανέωση, τη συνέχεια και την ελπίδα στο ΠΑΣΟΚ.
Αναφέρουν στην ερώτηση –μεταξύ των άλλων- οι βουλευτές για την εισαγγελική λειτουργό: «Η εισαγγελική εξομολογήτρια του Ζαχόπουλου κυρία Ράικου, που ανήκει στον γνωστό κύκλο συγκεκριμένου υπηρετικού εισαγγελικού προσωπικού που αναλαμβάνει εργολαβικά πολιτικές υποθέσεις με τις γνωστές ηθικές των 2 ταχυτήτων». Βαρύτατοι και απαξιωτικοί χαρακτηρισμοί σε βάρος μιας εκπροσώπου της Δικαιοσύνης από εκλεγμένους αντιπροσώπους του λαού, οι οποίοι κήδονται (φροντίζουν) -εκτός των άλλων- για την ουσιαστική ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης!
Έχουν δίκιο οι 16 εντολοδόχοι των πολιτών γι’ αυτά που καταμαρτυρούν σε βάρος της κυρίας Ράικου ή επλανήθησαν, όταν προσυπέγραφαν την ερώτηση; Η ταπεινότητά μου θα διατυπώσει επιχειρήματα που αντλούνται από δημοσιεύματα στον Τύπο και οι αναγνώστες καλούνται να απαντήσουν στο άνω ερώτημα.
Α. Τον Οκτώβριο του 2007 ο κ. Ζαχόπουλος, γενικός γραμματέας του υπουργείου Πολιτισμού, πηγαίνει στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθηνών και συναντάει την καθ’ ύλην αρμόδια, προϊσταμένη της Ποινικής Δίωξης, κυρία Ράικου, για να της αναφέρει αξιόποινες πράξεις τρίτων σε βάρος του. Υπάρχει κάτι το μεμπτό σε αυτό, ενυπάρχει προνομιακή μεταχείριση στο πρόσωπο του γενικού γραμματέα με αυτή τη συνάντηση; Δεκάδες πολίτες καθημερινά συναντούν τους εισαγγελείς Ποινικής Δίωξης, για να καταθέσουν μηνύσεις, αναφορές κ.λπ. Ο κ. Ζαχόπουλος, ως είχε δικαίωμα, εξέθεσε προφορικά στην αρμόδια εισαγγελική λειτουργό τα σε βάρος του -κατά τη γνώμη του πάντοτε- τελεσθέντα αδικήματα. Η εισαγγελέας, για να μπορέσει να κινήσει δικονομικά τις ποινικές διαδικασίες, έπρεπε τα καταγγελλόμενα προφορικώς αδικήματα από τον κ. Ζαχόπουλο να λάβουν τη μορφή εγγράφου καταθέσεως. Ουδέποτε το τμήμα Ποινικής Δίωξης της Εισαγγελίας Αθηνών παρήγγειλε προκαταρκτική εξέταση ή άσκησε ποινική δίωξη χωρίς έγγραφη καταγγελία.
Γιατί εμείς, οι σοσιαλιστές, να ζητάμε ξεχωριστή Ποινική Δικονομία για τους γενικούς γραμματείς των υπουργείων; Γιατί αξιώνουμε από την προϊσταμένη Ποινικής Δίωξης -κατ’ εξαίρεση- να
κινηθεί αυτοβούλως, αυθαιρέτως, χωρίς έγγραφη αναφορά από την πλευρά του παθόντος; Αν, καθ’ υπόθεση εργασίας, κατά τρόπο αντιδικονομικό η κυρία εισαγγελέας διέτασσε προκαταρκτική
έρευνα με βάση τα λεχθέντα του κ. Ζαχόπουλου, ποια θα ήταν η θέση της αν ο Ζαχόπουλος -εκ των υστέρων- τη διέψευδε; Οι εισαγγελείς της χώρας είναι υποχρεωμένοι από το Σύνταγμα και
τους νόμους να ακροώνται τους πολίτες. Από πότε η συνταγματική επιταγή της ακρόασης των πολιτών χαρακτηρίζεται ειρωνικά από βουλευτές «εξομολόγηση» και η συγκεκριμένη εισαγγελέας «εξομολογήτρα»;
Β. Η κυρία Ράικου «ανήκει στον γνωστό κλειστό κύκλο υπηρετικού εισαγγελικού προσωπικού που αναλαμβάνει εργολαβικά πολιτικές υποθέσεις», όπως διατείνονται οι ερωτώντες βουλευτές;
1. Η κυρία Ράικου, ως εισαγγελέας Ποινικής Δίωξης, έλαβε συγκεκριμένη παραγγελία από την Εισαγγελία Εφετών Αθήνας να διερευνήσει καταγγελίες για αποχαρακτηρισμούς αρχαιολογικών χώρων, κατόπιν αποφάσεως του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου (ΚΑΣ), καθώς και νεωτέρων μνημείων, κατόπιν αποφάσεως του Κεντρικού Συμβουλίου Νεωτέρων Μνημείων (ΚΣΝΜ). Με βάση τους νόμους 3028/02, άρθρο 50, 3094/03, άρθρο 1 παρ. 2, 3207/03, άρθρο 10 παρ. 6, δεν διώκονται και δεν εξετάζονται για γνώμη που διατύπωσαν ή πράξη που διενήργησαν κατά την άσκηση των καθηκόντων τους τα μέλη του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου και του Κεντρικού Συμβουλίου Νεωτέρων Μνημείων. Έχει ευθύνη -συνεπώς- η κυρία Ράικου που εφαρμόζει τους νόμους τους οποίους ψήφισαν οι ερωτώντες βουλευτές και προσφέρουν ποινική ασυλία στα μέλη του ΚΑΣ και του ΚΣΝΜ, πρόεδρος των οποίων υπήρξε ο Ζαχόπουλος; Και οι ανωτέρω νόμοι να μην ίσχυαν, αυτή η καταγγελία αναφερόταν στο κτίριο Μακρυγιάννη, το οποίο αποχαρακτηρίστηκε για να εξυπηρετηθούν οι ανάγκες του νέου μουσείου
στην Ακρόπολη. Βλέπει κανείς εδώ εξυπηρέτηση ιδιωτικών συμφερόντων;
2. Όσον αφορά στην καταγγελία για τη σύναψη συμβάσεως για ανάθεση καθηκόντων συμβούλου τεχνικής υποστήριξης του γραφείου γενικού γραμματέα του υπουργείου Πολιτισμού,
στο πλαίσιο του Γ’ Κοινοτικού Πλαισίου Στήριξης, για όσους διαβάζουν προσεκτικά εφημερίδες προκύπτει: Από το 2002 έως το 2006 το υπουργείο Πολιτισμού απευθείας αναθέτει καθήκοντα
συμβούλου τεχνικής υποστήριξης στην εταιρεία «Στάδιο Α.Ε.». Η άνω ανάθεση στηρίζεται στο Π.Δ. 346/98, σύμφωνα με το οποίο για λόγους δημοσίου συμφέροντος, όταν υπάρχει κατεπείγων λόγος, ιδία απώλεια κοινοτικών κονδυλίων, προβλέπεται η ανάθεση χωρίς δημοσίευση προκήρυξης και διαδικασία διαπραγμάτευσης.
3. Επίσης, όσον αφορά στις καταγγελίες για τον περιβόητο Ειδικό Λογαριασμό του υπουργείου Πολιτισμού, από τον οποίον εκταμιεύονται εκατομμύρια ευρώ χωρίς σαφές θεσμικό πλαίσιο ελέγχου και διαφάνειας, η καταγγελλόμενη από το ΠΑΣΟΚ εισαγγελέας ως εργολαβικά αναλαμβάνουσα υποθέσεις υπέρ της Ν.Δ. διέκρινε ποινικές ευθύνες σε τρεις κορυφαίους υπουργούς της Ν.Δ. και απέστειλε τη δικογραφία στη Βουλή. Είμαι βέβαιος ότι όσοι είχαν την καλοσύνη να με διαβάσουν μέχρι αυτό το σημείο θα σηκώσουν τα χέρια ψηλά. Η καταγγελλόμενη από το ΠΑΣΟΚ ως στρατευμένη εισαγγελέας ζητά την ποινική δίωξη κορυφαίων εν ενεργεία υπουργών της Ν.Δ. Αντί να φωνασκεί η Ν.Δ., διαμαρτύρεται το ΠΑΣΟΚ για το εισαγγελικό πόρισμα. Φίλοι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, ούτε αφελής είμαι ούτε ανυποψίαστος, τον δε χώρο της Δικαιοσύνηςτον γνωρίζω καλύτερα από εσάς. Βεβαίως και υπάρχουν δικαστικοί λειτουργοί που στοιχίζονται -ασμένως- με την εκάστοτε κρατούσα πολιτική δύναμη. Όταν όμως με σφοδρότητα, δημόσια στηλιτεύουμε ανθρώπους και συνειδήσεις, όταν ακυρώνουμε προσωπικές και επαγγελματικές διαδρομές, οφείλουμε ο καταγγελτικός μας λόγος να είναι απόλυτα στοιχειοθετημένος με χειροπιαστές αποδείξεις, άλλως το κρίσιμο και ευμετάβολο ποσοστό των ψηφοφόρων που κρίνει και αξιολογεί, πριν ψηφίσει, δεν θα κερδηθεί ποτέ.
Φίλοι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, τι θα σκεφτεί και τι θα νιώσει ο σκεπτόμενος ψηφοφόρος με το άκουσμα ότι «η στρατευμένη-εξομολογήτρα» εισαγγελέας κυρία Ράικου άσκησε ποινική δίωξη για την αγορά των μετοχών της εταιρείας «Γερμανός» από την «Cosmote»; Κατ’ αρχάς σύγχυση για το πώς μια «εισαγγελέας της Ν.Δ.» υιοθετεί τις καταγγελίες του ΠΑΣΟΚ και ασκεί διώξεις για την πολυδιαφημισμένη αγοραπωλησία-«μεταρρύθμιση» της κυβέρνησης! Ακολούθως θα αισθανθεί απογοήτευση για δύο λόγους: α) είναι θλιβερή η εικόνα των πολιτικών ταγών να διαψεύδονται τόσο παταγωδώς από τα γεγονότα β) είναι τραγικό οι πολιτικοί που κόπτονται για την ανεξάρτητη Δικαιοσύνη τελικά να θέλουν Δικαιοσύνη a la carte (κατά παραγγελία). Τέλος, θέλω να γνωρίζουν οι αναγνώστες ότι δεν έγραψα αυτό το άρθρο για να υπερασπιστώ την κυρία Ράικου. Δεν έχει τέτοια ανάγκη. Τον νομικό λόγο, το ήθος και την ευπρέπειά της αναγνωρίζει όλη η νομική κοινότητα. Με ενοχλούν όμως οι άδικες επιθέσεις σε βάρος πολιτών όταν είναι γνωστό -εκ των προτέρων- ότι αυτοί αδυνατούν δημόσια να αντιπαρατεθούν.
Με ανησυχεί επίσης το ενδεχόμενο η πολιτική διελκυστίνδα (ανταγωνισμός) Ν.Δ. – ΠΑΣΟΚ να μεταφερθεί πάλι στο πεδίο της Δικαιοσύνης.
