Από την εφημερίδα: “Καθημερινή”
Tου Κωστα Καλλιτση
Ως αντιπολίτευση κατήγγειλαν τις αλχημείες στη διαχείριση των δημοσίων οικονομικών, αλλά ως κυβέρνηση διαπρέπουν σε αυτές. Διότι με τέτοιες αλχημείες κρύβουν (βραχυπρόθεσμα…) το κενό δημοσιονομικής εξυγίανσης, υποτιμούν τις συνέπειες της ανοχής στα 70 δισ. ετήσιο εισόδημα της παραοικονομίας, συγκαλύπτουν τις «μαύρες τρύπες» που αφήνει η χρηματοδότηση των πελατειακών σχέσεών τους. Αν τα έσοδα πάνε άσχημα (όπως συμβαίνει…) και οι δαπάνες ξεφεύγουν (όπως επίσης συμβαίνει…), η «δημιουργική λογιστική» μπορεί να μεταθέσει το πρόβλημα – έως ότου πέσει επάνω στον επόμενο υπουργό Οικονομικών.
Η κακή ημέρα από το πρωί είχε φανεί. Οι αλχημείες άρχισαν το 2004, όταν ο υπουργός Οικονομίας άλλαξε τον τρόπο υπολογισμού των εξοπλιστικών δαπανών: αντί να τις περνά από το χρέος στο έλλειμμα όταν παραλαμβάνεται ο εξοπλισμός, αποφάσισε να τις περνά όταν γίνεται η εκταμίευσή τους. Με αυτό το τέχνασμα, εξαπέστειλε όσες δαπάνες είχαν αποφασιστεί τα τελευταία (πριν από το 2004) έτη σε προϋπολογισμούς προηγουμένων ετών και πέτυχε την αναδρομική λογιστική εκτόξευση του ελλείμματος των προηγούμενων ετών πολύ πάνω από το 3%.
Το 2006, η Eurostat αποφάσισε ότι κακώς είχε γίνει η αλλαγή. Ετσι, άλλαξε πάλι ο τρόπος υπολογισμού των εξοπλιστικών δαπανών, ώστε αυτές να περνούν από το χρέος στο έλλειμμα κατά τον χρόνο παραλαβής του εξοπλισμού και όχι κατά την εκταμίευση των δαπανών. Με αυτόν τον τρόπο, οι τεράστιες δαπάνες για εξοπλισμούς που θα γίνουν τώρα (περί τα 16 δισ. ευρώ…) εξαποστέλλονται στο σύνολό τους στο μέλλον, σε προϋπολογισμούς που θα καταρτίσουν άλλες κυβερνήσεις.
Οι κυβερνήσεις του κ. Κ. Καραμανλή εύκολα πέτυχαν να καταρτίζουν προϋπολογισμούς λογιστικά απαλλαγμένους από το βαρύτατο φορτίο των εξοπλισμών, ωστόσο δεν πέτυχαν να καταρτίσουν προϋπολογισμούς που θα έχουν κάποια απόσταση ασφαλείας από το κρίσιμο έλλειμμα 3% του ΑΕΠ. Και τούτο, παρότι (και αυτοί όπως και οι προηγούμενοι που κατηγορούσαν…) κάνουν εκτεταμένη χρήση της «δημιουργικής λογιστικής».
Το 2006 εμφάνισαν πλασματικά μειωμένο το έλλειμμα σχεδόν κατά 5 δισ. ευρώ: Φούσκωσαν αυθαίρετα την «άσπρη τρύπα» των ασφαλιστικών Ταμείων κατά 1,7 δισ. ευρώ, έκαναν ένα swap και μετέθεσαν στο μέλλον 0,8 δισ. ευρώ δαπάνες για πληρωμές τόκων, έκρυψαν 0,7 δισ. ευρώ δαπάνες για τη χρηματοδότηση των Ταμείων του ΟΤΕ και της ΔΕΗ και «εξαφάνισαν» 1,5 δισ. ευρώ έλλειμμα των νοσοκομείων.
Τα ίδια το 2007: Αυξήθηκε αυθαίρετα η «άσπρη τρύπα» των Ταμείων κατά 0,25 δισ. ευρώ, εκτινάχτηκαν ανεξήγητα (έφτασαν να είναι διπλάσιες από τον μέσο ευρωπαϊκό όρο!) οι εθνικολογιστικές προσαρμογές κατά 0,5 δισ. ευρώ, επανέλαβαν το κόλπο με το swap για τόκους άνω των 0,8 δισ. ευρώ κ.λπ. Τα ίδια περίπου συμβαίνουν και φέτος. Το προβλεπόμενο έλλειμμα ήταν 1,6% του ΑΕΠ, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή το «διόρθωσε» σε 2% (διαφορά που ισοδυναμεί με 1 δισ. ευρώ περίπου…) και δεν αποκλείεται να το κάνει 2,6%, διότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή «υποψιάζεται» ότι πολλά στοιχεία είναι «μαϊμουδιασμένα».
Ισως πει κάποιος, «πού είναι το πρόβλημα;». Εμφανίζεται όταν έρχεται η κρίση. Τότε όλοι εύχονται να είχαν αξιοποιηθεί οι «καλές» ημέρες, ώστε να είχαν εξυγιανθεί τα δημόσια οικονομικά και να ενισχύονταν (όχι φιλολογικά…) οι οικονομικά ασθενέστεροι ή να ανακοπτόταν η διάλυση του δημόσιου συστήματος Υγείας ή να αναχαιτιζόταν η υποβάθμιση των δημόσιων σχολείων, χωρίς το όριο-φόβητρο του «3%». Αλλά δεν αξιοποιήθηκαν. Η κυβέρνηση δεν πρόλαβε. Απολάμβανε νωχελικά την εξουσία.
