Από την εφημερίδα Ελεύθερος Τύπος
Του Μανώλη Κοττάκη
«Ο διαγωνισμός» τονίζει «κατακυρώθηκε επί κυβερνήσεως Α. Παπανδρέου»
«Aπέρριψα τις πιέσεις των εταιριών Siemens και Ιntracom για την κατακύρωση σε αυτές 1.100.000 ψηφιακών παροχών για τον ΟΤΕ, γι’ αυτό και έπεσε η κυβέρνησή μου το 1993».
Αυτό κατ’ ουσίαν απαντά με επιστολή του γραφείου του προς τον Ελεύθερο Τύπο της Κυριακής ο πρώην πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Μητσοτάκης με αφορμή πρωτοσέλιδο δημοσίευμα της εφημερίδας μας την περασμένη εβδομάδα. Το γραφείο του κ. Μητσοτάκη σχολιάζει ότι ο τίτλος του δημοσιεύματος («Παρέμβαση Μητσοτάκη απαιτούσε η Siemens το 1993») προκαλεί «την εντύπωση ανάρμοστης επέμβασης του τότε πρωθυπουργού μεταξύ Siemens και ΟΤΕ», ενώ συνέβη το ακριβώς αντίθετο.
Το δημοσίευμα ανακάλεσε στη μνήμη του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη τη σφοδρή σύγκρουση της κυβέρνησής του με την εταιρία Intracom του κ. Σωκράτη Κόκκαλη, η οποία είχε ως αποτέλεσμα την πτώση της στις 9 Σεπτεμβρίου του 1993.
Η επιστολή της Siemens συμπίπτει, όπως θυμάται ο κ. Μητσοτάκης, με την κορύφωση των πιέσεων της Intracom για την κατακύρωση του διαγωνισμού των ψηφιακών παροχών, ο οποίος είχε θεωρηθεί από τον κ. Μητσοτάκη παράτυπος. Σύμφωνα με το γραφείο του πρώην πρωθυπουργού, στον ανοικτό μειοδοτικό διαγωνισμό που έγινε τον Ιούλιο του 1992 με απόφαση του Δ.Σ. του ΟΤΕ συνέβησαν «τα εξής περίεργα»:
«Υστερα από πρόταση της Επιτροπής Αξιολόγησης, οι προσφορές των Alcatel, AT-T και Northern Telecom απερρίφθησαν ως ευρισκόμενες εκτός του αντικειμένου του διαγωνισμού. Εμειναν έτσι να διεκδικούν την κατακύρωση οι ίδιες πάντοτε εταιρίες (Siemens – Intracom) με ελάχιστες μεταξύ τους διαφορές».
Αντίστροφη μέτρηση
Οπως τονίζεται στην επιστολή του γραφείου Μητσοτάκη προς τον Ελεύθερο Τύπο της Κυριακής:
«Από εδώ αρχίζει η περιπέτεια, η οποία οδήγησε στην πτώση της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Η αδυσώπητη δηλαδή σύγκρουση μεταξύ κυβέρνησης και δύο εταιριών οι οποίες είχαν προκριθεί για κατακύρωση».
Μας δίδονται δε οι εξής πληροφορίες:
«Επειδή ο αποκλεισμός των τριών για πρώτη φορά συμμετεχουσών σε διαγωνισμό του ΟΤΕ εταιριών (εκ των μεγαλυτέρων και σοβαροτέρων στον κόσμο, στον τομέα των τηλεπικοινωνιών) προκάλεσε αμφιβολίες για την ορθότητα της απόφασης, εκλήθη, ως σύμβουλος από πλευράς κυβέρνησης – ΟΤΕ, η ιαπωνική εταιρία (η οποία όμως γρήγορα αποχώρησε)».
Οπως διηγείται, μάλιστα, στους συνομιλητές του, ο κ. Κωνσταντίνος Μητσοτάκης επέμεινε τότε και επέβαλε το άνοιγμα των οικονομικών προσφορών των τριών αποκλεισμένων εταιριών. Του είχε προκαλέσει εντύπωση ότι στη διακήρυξη του διαγωνισμού, η επιτροπή που τον συνέταξε είχε περιλάβει όρο να μη γίνουν γνωστές οι προσφορές!
Το αποτέλεσμα ήταν «να αποκαλυφθεί σημαντική διαφορά προς τα κάτω σε σύγκριση με εκείνες των εγκριθεισών προσφορών».
Από τη στιγμή εκείνη άρχισε και η τελική φάση του θρίλερ που οδήγησε στην πτώση της κυβέρνησης. Ο υπουργός Οικονομίας, κ. Στέφανος Μάνος, αρχικώς, αλλά και ο ίδιος ο κ. Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, έπειτα, άρχισαν να γίνονται δέκτες διαμαρτυριών από τις θιγόμενες εταιρίες, οι οποίες κλιμακώθηκαν τον Αύγουστο και το Σεπτέμβριο του 1993. Τότε που ο κ. Μητσοτάκης έλαβε προσωπικές επιστολές τόσο από τη Siemens (όπως αυτή που δημοσίευσε ο Ελεύθερος Τύπος) όσο και από την Intracom (διά χειρός Σωκράτη Κόκκαλη).
Οπως αναφέρεται στην επιστολή του γραφείου Μητσοτάκη, η κυβέρνηση της Ν.Δ. αρνήθηκε να εκδώσει απόφαση κατακύρωσης του διαγωνισμού επειδή «ο ΟΤΕ θα υφίστατο δύο πολύ σημαντικές ζημιές: πρώτα, το κόστος του αντικειμένου του διαγωνισμού θα ήταν υπερβολικά και αδικαιολόγητα υψηλό.
Και δεύτερον, θα έχανε τις επιστροφές από Intracom και Siemens, βάσει των όρων των προηγούμενων συμβάσεων. Αντιστρόφως, οι εταιρίες Intracom και Siemens πέραν των κερδών τα οποία θα έχαναν αν αποκλείοντο, θα έχαναν την αποκλειστικότητα στις προμήθειες του ΟΤΕ και θα αναγκάζονταν να επιστρέψουν σημαντικότατα ποσά λόγω των υποχρεώσεών τους βάσει των όρων των κατ’ επέκτασιν συμβάσεων».
Ενας επιπρόσθετος λόγος να μην κατακυρωθεί η προμήθεια ήταν ότι τον Αύγουστο του 1993 είχε ψηφισθεί ο νόμος 2167, ο οποίος προέβλεπε τη στρατηγική συμμαχία του ΟΤΕ με αξιόπιστη ξένη εταιρία.
Γι’ αυτό και η κυβέρνηση κατέληξε να παραπέμψει το θέμα στο μέλλοντα στρατηγικό εταίρο. Οπως τονίζεται στην επιστολή του γραφείου Μητσοτάκη προς τον ΕΤ.Κ, «οι συνέπειες της απόφασης είναι γνωστές: Αποσταθεροποίηση με ενέργειες κυρίως της διοίκησης της Intracom και εντέλει πτώση της κυβέρνησης».
Από τη διατύπωση αυτή φαίνεται ότι η Siemens πίεζε «επικουρικά» αφού τον πρώτο λόγο είχε ο κ. Κόκκαλης. Με την επιστολή υπενθυμίζεται ότι «ο διαγωνισμός κατακυρώθηκε στις Intracom και Siemens επί κυβερνήσεως Α. Παπανδρέου.
Δεν εφαρμόστηκε ποτέ ο όρος των συμβάσεων 1992-93, σύμφωνα με τον οποίο οι τιμές που θα επιτυγχάνονταν στο διαγωνισμό θα ίσχυαν αναδρομικώς και για τις εν λόγω συμβάσεις».
