Η επίσημη τοποθέτηση της Ένωσης Εταιρειών Κινητής Τηλεφωνίας (ΕΕΚΤ) σχετικά με το Σχέδιο Νόμου «Ταυτοποίηση των Κατόχων Εξοπλισμού και Υπηρεσιών Κινητής Τηλεφωνίας» εκφράζει την αντίθεση των παρόχων στις διάφορες διατάξεις του.
Αναλυτικότερα, η ανακοίνωση της ΕΕΚΤ αναφέρει: “Η διαδικασία που ακολουθήθηκε για την εκπόνηση του σχεδίου νόμου δεν έγινε μέσω δημόσιας διαβούλευσης και οι συγκεκριμένες διατάξεις του σχεδίου δεν τέθηκαν υπόψη του κλάδου των ανεξάρτητων αρχών και ενώσεων πολιτών για να το σχολιάσουν. Το αποτέλεσμα αυτής της αδιαφανούς και εκτός της συνηθισμένης πρακτικής διαδικασίας, μας αναγκάζει να σχολιάσουμε το σχέδιο νόμου ως πρόχειρο και εν δυνάμει αναποτελεσματικό ( εφόσον εφαρμοστεί χωρίς τροποποιήσεις). Σημειώνουμε ότι με επανειλημμένα γραπτά και προφορικά διαβήματα είχαμε ζητήσει να ακολουθηθεί η οδός της σωστής προετοιμασίας και σχεδιασμού του σχ. νόμου μέσω δημόσιας διαβούλευσης.
Εν δυνάμει, δημιουργούνται συνθήκες υπερεκτίμησης των λύσεων που προσφέρει η ταυτοποίηση για την καταπολέμηση της παρανομίας αλλά και υποεκτίμησης των προβλημάτων που δημιουργεί στους πολίτες και την αγορά. Τονίζουμε και υπογραμμίζουμε ότι οι εταιρείες κινητής τηλεφωνίας δεν εναντιώνονται στο μέτρο της ταυτοποίησης και θα συνεργαστούν με την πολιτεία για την υλοποίηση του νόμου όπως άλλωστε έχουν κάνει πάντα. Ούτως ή άλλως αυτό είναι πολιτική απόφαση του νομοθέτη και αρμοδιότεροι να τοποθετηθούν είναι οι πολιτικές δυνάμεις του τόπου.
Επιπλέον, ορισμένες ευρωπαϊκές χώρες έχουν εφαρμόσει αντίστοιχα προγράμματα καταγραφής στοιχείων καρτοκινητών. Ακριβώς για τούτο, οι απόψεις των εταιρειών κινητής τηλεφωνίας θα πρέπει να ληφθούν υπόψη δεδομένης της εμπειρίας τους από την παρουσία τους σε αγορές που εφαρμόσθηκε το μέτρο, ώστε να μην επαναληφθούν λάθη αλλά και να εφαρμοστεί η απλούστερη και αποτελεσματικότερη διαδικασία για τον πολίτη , τις αρχές και την αγορά.
Η κοινή προσέγγιση των επιτυχημένων εφαρμογών στην Ευρώπη είναι ότι η διαδικασία σχεδιάστηκε μετά από διάλογο με τους αρμόδιους φορείς και κατόπιν εφαρμόστηκε με απλή ταυτοποίηση στοιχείων (χωρίς έλεγχο νομιμοποιητικών εγγράφων) σε ικανό χρόνο για να μη ταλαιπωρούνται οι πολίτες και δημιουργηθούν αδιέξοδα στην λειτουργία της αγοράς.
Κύρια επισήμανσή μας προς τον νομοθέτη και τις αρμόδιες ανεξάρτητες αρχές είναι ότι ζητούνται περισσότερα στοιχεία από αυτά που είναι αναγκαία, χωρίς να υπάρχει συναίνεση του συνδρομητή κατά παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας.
Γενικές Παρατηρήσεις:
1. Το ως άνω σχέδιο νόμου αναφέρεται στην ταυτοποίηση των κατόχων και χρηστών εξοπλισμού και υπηρεσιών κινητής τηλεφωνίας προπληρωμένου χρόνου ομιλίας, συνδρομητών με συμβόλαιο ή άλλης μορφής κινητής τηλεπικοινωνίας προς διαφύλαξη εθνικής ασφάλειας και προστασία της δημόσιας τάξης από τη διατάραξη αξιόποινων πράξεων.
Η ταυτοποίηση θα πρέπει να περιοριστεί στους κατόχους καρτοκινητής τηλεφωνίας (λόγω της ανωνυμίας), σύμφωνα και με τις προθέσεις του ΥΜΕ για το συγκεκριμένο σκοπό της διαφύλαξης της εθνικής ασφάλειας και προστασίας της δημόσιας τάξης από τη διάπραξη αξιόποινων πράξεων.
Ο όρος ταυτοποίησης των συνδρομητών με συμβόλαιο δεν συντρέχει στη συγκεκριμένη περίπτωση, καθ’ ότι οι συνδρομητές με συμβόλαιο ήδη είναι ταυτοποιημένοι στα συστήματα των εταιριών κινητής/σταθερής τηλεφωνίας, βάσει της υπ’ αρ. 390/3/2006 Απόφασης της ΕΕΤΤ «Κανονισμός Γενικών Αδειών», παράρτημα Β, όροι γενικών αδειών, παρ. 2.1.14 Συμβάσεις και του Ν.2251/1994 «Περί Προστασίας των καταναλωτών»
2. Η σύνταξη και υποβολή του σχεδίου νόμου προς ψήφιση στη Βουλή γίνεται με ιδιαίτερη σπουδή και χωρίς να ληφθούν υπόψη οι απόψεις των εταιρειών κινητής τηλεφωνίας, οι οποίες με την εμπειρία τους μπορούν να συμβάλλουν στη διαμόρφωση του νόμου με σκοπό την ομαλή εφαρμογή του.
3. Το σχέδιο νόμου περιέχει διατάξεις (άρθρο 3παρ.1 και 5παρ.1) που αντίκεινται τόσο στην ελληνική όσο και στην ευρωπαϊκή νομοθεσία.
4. Προκειμένου οι στόχοι του σχεδίου νόμου να επιτευχθούν κατά το δυνατόν στην πράξη, θα πρέπει η διαδικασία να είναι απλή, πρακτική και να μην διαταράσσει ουσιωδώς τη λειτουργία της αγοράς κινητής τηλεφωνίας. Η διεθνής εμπειρία έχει δείξει ότι οι εσπευσμένες ή/και πολύπλοκες εφαρμογές διαδικασιών καταγραφής στοιχείων έχουν οδηγήσει σε δημιουργία πρακτικά άχρηστων αρχείων προσωπικών δεδομένων και τελικά σε αποτυχία συμβολής στην προστασία της δημόσιας τάξης”.
