The New York Times, 18/07/2011

H δρ Σπάροου του Πανεπιστημίου Κολούμπια και οι συνεργάτες της, Ντάνιελ Βέγκνερ του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ και Τζένι Λιου του Πανεπιστημίου του Ουισκόνσιν, πραγματοποίησαν τέσσερα πειράματα για να βρουν κατά πόσο η ευκολία και η συχνότητα χρήσης του Διαδικτύου μάς βοηθούν να θυμηθούμε… ή να ξεχάσουμε. Σε ένα από τα πειράματα οι εθελοντές που συμμετείχαν στην έρευνα πληκτρολόγησαν στον υπολογιστή μία ασήμαντη πληροφορία, όπως παραδείγματος χάριν ότι «το μάτι της στρουθοκαμήλου είναι μεγαλύτερο από τον εγκέφαλό της».

Οι μισοί εθελοντές πίστευαν ότι μπορούσαν να την αποθηκεύσουν στο κομπιούτερ, ενώ οι υπόλοιποι ότι επρόκειτο να σβηστεί ολοκληρωτικά. Οπως διαπιστώθηκε αυτοί που νόμιζαν ότι θα έχαναν την πληροφορία την απομνημόνευαν ευκολότερα.

Σε ένα δεύτερο πείραμα οι επιστήμονες ζήτησαν από τους εθελοντές να απομνημονεύσουν μία πληροφορία, αλλά και τα πέντε αρχεία του κομπιούτερ όπου αυτή είχε αποθηκευθεί. Οπως ανακάλυψαν -με έκπληξη- οι συμμετέχοντες μπορούσαν να θυμηθούν πιο ευκολα σε ποια αρχεία ήταν αποθηκευμένη η πληροφορία, παρά την ίδια την πληροφορία.

Το πείραμα αποδεικνύει ότι το Ιντερνετ έχει μεταβληθεί σε έναν «εξωτερικό δίσκο» που συμπληρώνει και υποβοηθά τη μνήμη μας. Ταυτόχρονα, όμως, η ανθρώπινη ικανότητα απομνημόνευσης μοιάζει να ελαττώνεται.