Tης Μαργαριτας Πουρναρα

Oι εργασιακές αξίες εξελίσσονται. Κάποτε το να είναι κανείς καλός στη δουλειά του, σήμαινε ότι τον χαρακτήριζε η αποτελεσματικότητα, η εντιμότητα, η συναδελφικότητα κ. ο. κ. Σήμερα τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά.

Σημασία δεν έχει μόνο η ουσία –δηλαδή τα προαναφερθέντα– αλλά η συνολική εικόνα ενός εργαζόμενου. Το πώς ντύνεται, το πώς συμπεριφέρεται, το τι λένε οι άλλοι για το άτομό του. Χωρίς το περιτύλιγμα, δεν έρχεται ούτε η προαγωγή ούτε η αύξηση, ιδιαίτερα σε μεγάλες εταιρείες όπου ο ανταγωνισμός είναι οξύς.

Οπως επισημαίνει σε άρθρο της η εφημερίδα «Financial Times», ζούμε στην εποχή του «personal brand», όπου οι εργαζόμενοι οφείλουν να έχουν την ίδια μέριμνα για το ίματζ τους όπως ακριβώς θα έκανε και μια εταιρεία ή ένα προϊόν. Η αντιμετώπιση αυτή δεν είναι νέο φαινόμενο. Πριν από δέκα χρόνια ο γκουρού του μάνατζμεντ Τομ Πίτερς είχε προειδοποιήσει τους εργαζόμενους σε μεγάλες επιχειρήσεις ότι θα πρέπει να βλέπουν και εκείνοι τον εαυτό τους σαν επιχείρηση. Στη Βρετανία και στις ΗΠΑ υπάρχουν ειδικά γραφεία που αναλαμβάνουν να κάνουν έναν απλό καθημερινό άνθρωπο να βελτιώσει την εικόνα του και να κερδίσει την προσοχή των ανωτέρων του. Οσο εφιαλτικό και αν ακούγεται, υπάρχουν πολλοί που είναι διατεθειμένοι να δώσουν 2.000 ευρώ για να κάνουν ένα επαγγελματικό «λίφτινγκ» τέτοιου τύπου. Τόσο περίπου κοστίζει η παροχή συμβουλών.

«Πολλές φορές σε μια μεγάλη εταιρεία αξιόλογοι και εργατικοί άνθρωποι δεν καταφέρνουν να πάρουν τις θέσεις που τους αξίζουν» λέει στους «Financial Times» η ειδική του personal image, Louise Mowbray. «Και αυτό συμβαίνει διότι η προσωπική τους εικόνα δεν τους βοηθάει». Είναι λοιπόν κρίσιμο –σύμφωνα με την ίδια– να μπορέσουν να μεταμορφώσουν την εντύπωση που δίνουν σε συνεργάτες και προϊστάμενους, σε ανθρώπους που συναντούν στη δουλειά, σε συνεντεύξεις που κάνουν για να μπορέσουν να πάρουν μια θέση.

Η ειδικός υπογραμμίζει ότι η μεταμόρφωση έχει τρεις διαφορετικές φάσεις. Στην αρχή συναντιέται με τον πελάτη και καθορίζουν μαζί τις κατηγορίες ανθρώπων στις οποίες πρέπει να γίνει αρεστός και διερευνούν την εντύπωση που δίνει. Στη δεύτερη φάση αναλύονται οι πληροφορίες και στην τρίτη αποφασίζονται οι αλλαγές που πρέπει να γίνουν ώστε το πρόσωπο που ζητάει συμβουλές να περνά στους άλλους την εντύπωση που θέλει.

Μία από τις απλές συμβουλές που δίνει η Louise Mowbray είναι ότι πρέπει να ακούμε την κριτική που μας κάνουν οι γύρω μας, διότι θα μας φανεί χρήσιμη. Καλό είναι να φανταζόμαστε τι σκέφτονται για εμάς οι υπόλοιποι στο γραφείο ώστε να διορθώσουμε ορισμένα λάθη προτού έρθει η ώρα να μας τα επισημάνει κάποιος την ώρα που κυνηγάμε μια σημαντική δουλειά.

Ολα αυτά ακούγονται τουλάχιστον ακραία στη χώρα μας που έχει υψηλά ποσοστά ανεργίας, ειδικά στην κατηγορία των νέων πτυχιούχων. Φανταστείτε, δηλαδή, σε λίγα χρόνια να μη βρίσκετε δουλειά όχι διότι δεν έχετε τις κατάλληλες σπουδές, αλλά γιατί πηγαίνοντας σε μια συνέντευξη φοράτε το λάθος χρώμα πουκαμίσου, δεν έχετε κάνει λεύκανση στα δόντια σας και δεν δείχνετε γεμάτος αυτοπεποίθηση. Καλό το personal brand αλλά όχι για τη γενιά των 700 ευρώ.