Από την εφημερίδα: “Ημερησία”

«Αφιλόξενο» είναι το ελληνικό σχολείο απέναντι στις νέες τεχνολογίες καθώς ο τρόπος διδασκαλίας των μαθημάτων και το πρόγραμμα που ακολουθείται αποτελούν σοβαρά προσκόμματα για την… είσοδο της σχολικής αίθουσας στον κόσμο του διαδικτύου.

Εκτός από τα εμπόδια που έχουν καταγραφεί από όλες τις έρευνες (έλλειψη υποδομών, ο προσανατολισμός του σχολικού προγράμματος δεν είναι προσαρμοσμένος στις νέες τεχνολογίες) υπάρχει μια σειρά από προβλήματα που δεν έχει καταφέρει να λύσει η πολιτεία με αποτέλεσμα τα ελληνικά σχολεία να κινδυνεύουν να μείνουν ψηφιακά αναλφάβητα.

Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα του Ινστιτούτου Οπτικοακουστικών Μέσων, η ευρύτερη χρήση του ίντερνετ και των ηλεκτρονικών υπολογιστών στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση έχει «κολλήσει» στην Ελλάδα στα εξής εμπόδια:

Οι μέθοδοι διδασκαλίας και τα μαθήματα που έχουν στοιχεία αναχρονισμού, μια γραφειοκρατική αντίληψη για τη διεκπεραίωση της ύλης, η καλλιέργεια της χρησιμοθηρικής λογικής στους μαθητές για τα μαθήματα, τις εργασίες, τους βαθμούς, τις εξετάσεις, οι διεκδικήσεις των εκπαιδευτικών που συνήθως περιορίζονται σε «συντεχνιακά θέματα», οι Ελληνες γονείς που δεν μετέχουν στη σχολική κοινότητα.

Ολα αυτά είναι φανερό ότι δεν βοηθούν να ανοίξουν οι θύρες των νέων τεχνολογιών στο ελληνικό σχολείο, σε αντίθεση με ό,τι συμβαίνει στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ.

Οι προτάσεις των αναλυτών που θα μπορούσαν να βελτιώσουν στο ορατό μέλλον τη δημιουργική και ασφαλή ενασχόληση των παιδιών στο διαδίκτυο στο πλαίσιο του εκπαιδευτικού συστήματος συνοψίζονται στα εξής:

1. Θα μπορούσαν να παραδίδονται ομαδικές εργασίες που θα απαιτούσαν την αναζήτηση πληροφοριών μέσω του διαδικτύου. Ετσι οι μαθητές θα ανέπτυσσαν μια δημιουργική σχέση με το ίντερνετ στο πλαίσιο των σχολικών καθηκόντων τους.

2. Μεγάλη πρόοδος θα υπήρχε αν το υπουργείο Παιδείας μπορούσε να βάλει σταδιακά σε κάθε τάξη όλων των σχολείων από έναν υπολογιστή συνδεδεμένο με το ίντερνετ και ο οποίος θα χρησιμοποιείται από τους μαθητές και τους εκπαιδευτικούς για την εύρεση πληροφοριών κατά τη διάρκεια του μαθήματος.

3. Σημαντική θεωρείται η αξιοποίηση των Η/Υ και του διαδικτύου στο πλαίσιο διαθεματικής προσέγγισης των ποικίλων γνωστικών αντικειμένων και χωρίς κατακερματισμένη χρήση των Μέσων ανά γνωστικό αντικείμενο.

4. Οι εκπαιδευτικοί της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης θέτουν θέμα ένταξης μαθήματος χρήσης υπολογιστή στο κανονικό ωρολόγιο πρόγραμμα για τη Δ, Ε και ΣΤ τάξη του Δημοτικού. Αλλωστε η ηλικία των μαθητών που χρησιμοποιούν υπολογιστή μειώνεται διαρκώς.

5. Μια πολιτική μείωσης του κόστους παροχής υπηρεσιών ίντερνετ σε συνδυασμό με αύξηση των ταχυτήτων, εκσυγχρονισμό του δικτύου πανελλαδικά, αύξηση των σημείων ασύρματης πρόσβασης σε όλη την περιφέρεια.

Επίσης θα έπρεπε να τεθεί θέμα επιδότησης αγοράς προσωπικού υπολογιστή σε ευαίσθητες κοινωνικές ομάδες, ενίσχυση των δημόσιων υπηρεσιών που προσφέρονται στους πολίτες στο ίντερνετ και ενημέρωσης του καταναλωτή για τις ευκολίες που παρέχει.

6. Τέλος, απαιτείται αναβάθμιση των ταχυτήτων με τις οποίες είναι συνδεδεμένα τα περισσότερα σχολεία στο διαδίκτυο, ένταξη των θεμάτων ασφαλείας στα μαθήματα πληροφορικής και στα σεμινάρια κατάρτισης των εκπαιδευτικών και εξέταση του ζητήματος πώς μπορεί να δοθεί δωρεάν ή φθηνή παροχή σύνδεσης με το ίντερνετ στους μαθητές εκτός σχολείου.