Από την εφημερίδα: “Ημερησία” – 10-11/05/2008

Η DT όπου συμμετέχει, αν δεν έχει το 100%, θέλει και έχει, παντού, το μάνατζμεντ και, τουλάχιστον, το 51% (Τσεχία 60,77%, Ουγγαρία 59,21%, Μαυροβούνιο 76,03% εμμέσως, Κροατία 51%). Θα (το) αλλάξει στην Ελλάδα; Εδώ, εν τέλει, δεν κρίνεται η στρατηγική συμμαχία, αλλά οι όροι της. Η τελική διαπραγμάτευση (κατ ουσίαν για το μάνατζμεντ) δείχνει πώληση και παράδοση ως «λύση ανάγκης», που προέκυψε λόγω προηγούμενων πωλήσεων στο πλαίσιο της σισύφειας δημοσιονομικής προσαρμογής.

Εκ των 2,7 εκατομμυρίων μετόχων της Deutsche Telekom AG κάποιοι έχουν αυξημένη βαρύτητα στο κεφάλαιό της, στην Εταιρική Διακυβέρνησή της και στις συνελεύσεις τους (όπως την Πέμπτη 15/5 στην Κολωνία). Η Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση με 14,8% και ο τραπεζικός όμιλος KfW με 16,9%, που, όντας στις δέκα μεγαλύτερες τράπεζες στην Γερμανία, προβάλλει την ιδιότητά του ως Ομοσπονδιακή τράπεζα κατά 80 % και τράπεζα των Ομόσπονδων κρατών κατά 20%.

Οι μέτοχοι της DT δεν «προβληματίζονται» για την εξωστρέφεια / διεθνή επέκτασή της. Ο εντεινόμενος ανταγωνισμός στις «κορεσμένες» γερμανικές αγορές «ρίχνει τις τιμές» και τα κέρδη. Η επέκταση είναι από ετών διαμορφωμένη στρατηγική, εφαρμοζόμενη με γοργούς ρυθμούς. Στο μείγμα εσόδων τα προερχόμενα από διεθνείς δραστηριότητες αυξήθηκαν από 38,2% το 2003 σε 47,1% το 2006. Στα υπό έγκριση αποτελέσματα του 2007 υπερβαίνουν το 50%.

Η στρατηγική επέκτασής της αφορά κατ ουσίαν την Νοτιοανατολική Ευρώπη. Ένα ειδύλλιο με την France Telecom, που άρχισε το 1998 με πώληση του 2% από την KfW στους Γάλλους, δεν ευδοκίμησε, και το 2000 το 2% επανακτήθηκε από την KfW. Αποσύρθηκε δε από την ρωσική αγορά, ενώ το «φλερτ» Πούτιν μέσω Μέρκελ για ανταλλαγή μεριδίων Sistema και DT «απεκρούσθη». Στρατηγική επιλογή είναι η Νοτιοανατολική Ευρώπη.

Στη Νοτιοανατολική Ευρώπη μερίδια και συμμετοχές DT και ΟΤΕ είναι σχεδόν συμπληρωματικά. Η στρατηγική της DT «προϋποθέτει» τον ΟΤΕ όσο τίποτε άλλο. Για συνολικές και τοπικές συνεργίες (π.χ. Ρουμανία όπου «πιέζεται» από τον ανταγωνισμό). Η DT όπου συμμετέχει, αν δεν έχει το 100%, θέλει και έχει, παντού, το μάνατζμεντ και, τουλάχιστον, το 51% (Τσεχία 60,77%, Ουγγαρία 59,21%, Μαυροβούνιο 76,03% εμμέσως, Κροατία 51%). Θα (το) αλλάξει στην Ελλάδα;

Στην κοινή, πλέον, Ένωση η πορεία μετοχοποίησης -ιδιωτικοποίησης DT και ΟΤΕ, αρχίζοντας την ίδια εποχή (1995-1996), εξελίσσεται με διαφορετικά κριτήρια οδηγούμενη σε αντίθετα αποτελέσματα. Εκεί το Ομοσπονδιακό κράτος, και τα Ομόσπονδα κρατίδιά του, υπερασπίζονται (στρατηγικά και οικονομικά) συμφέροντά τους διατηρώντας το 31,7% του μετοχικού κεφαλαίου. Γιατί «ρυθμίσεις» του παρελθόντος (τύπου π.χ. νόμου Volkswagen) και «πατέντες» για περιορισμό δικαιωμάτων των μετόχων δεν «στέκονται» στο σύγχρονο κοινοτικό δίκαιο.

Εδώ, εν τέλει, δεν κρίνεται η στρατηγική συμμαχία, αλλά οι όροι της. Η τελική διαπραγμάτευση (κατ ουσίαν για το μάνατζμεντ) δείχνει πώληση και παράδοση ως «λύση ανάγκης», που προέκυψε λόγω προηγούμενων πωλήσεων στο πλαίσιο της σισύφειας δημοσιονομικής προσαρμογής. «Εκτός σχεδίου», χωρίς στρατηγική για διασφάλιση συμφερόντων. Συνάδει αυτό με την εποχή του Ότο ή με εκείνη του …Όθωνα; Άλλοι μέτοχοι της DT είναι η Blackstone (4,4%), το κινέζικο Κρατικό Επενδυτικό Ταμείο. Γιατί όχι και ένα ελληνικό;